Osmunda regalis / Długosz królewski

Jedna z najpiękniejszych i najwyższych krajowych paproci, bardzo rzadko spotykana w naturze na terenie kraju, zwykle na torfowiskach i w podmokłych lasach, objęta ścisłą ochroną gatunkową. Roślina ta tworzy podziemne, pionowe kłącze z którego wyrastają imponującej wysokości, stojące na ogonkach, jasnozielone liście o długości do 2 m. Młode liście są brązowo omszone i zwinięte w kształcie pastorału. Rozwijają się w maju przyciągając uwagę swoją atrakcyjną formą. Blaszki liściowe są jasnozielone, podwójnie pierzaste. Brązowe zarodnie są gęsto rozmieszczone na wierzchołkach liści w części zarodnionośnej. Liście zarodnionośne krótsze od płonnych. Paproć ta wymaga podłoży wilgotnych, dobrze rośnie na glebach podmokłych, na stanowiskach cienistych lub półcienistych. Jest w pełni odporna na mróz. Cenna roślina do sadzenia w miejscach wilgotnych, nad brzegami zbiorników wodnych, w ogrodach naturalistycznych.